Κύριος Χ
Ν
Ο Λ Α Ϊ Δ Ε Ρ Σ
1
«Σαν δύση και
ανατολή σε μια ματιά ανταμώσουν
Κι ο άγγελος που έφτασε τη μοίρα θε ν’αλλάξει
Τις άγκυρες της Άλμαε οι ναύτες ας σηκώσουν
Αφήνοντας τον άνεμο πορεία να χαράξει »
Αυτή η
αινιγματική επιγραφή ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά της Άλμαε, ενός από τα
πλοία που βρίσκονταν στο λιμάνι της Μίραφεθ. Πάνε σχεδόν είκοσι χρόνια από όταν
έφτασε η Άλμαε στο τεράστιο λιμάνι, και από τότε δεν έχει φύγει καθόλου. Οι
άρχοντες της Μίραφεθ είχαν πειστεί από όσα τους είχε πει ο μυστηριώδης
καπετάνιος του πλοίου, και το είχαν σε περίοπτη θέση μέσα στο λιμάνι. Τους είχε
πει ότι θα απέπλεε μία και μοναδική φορά, αλλά θα ήταν πολύ σημαντικό να
μπορέσει να φύγει αμέσως, όποτε χρειαστεί. Έτσι, μετά από τόσα χρόνια, αυτό το
αρχοντικό και μυστήριο συνάμα πλοίο, είχε γίνει κάτι σαν σύμβολο για τη
Μίραφεθ. Κάτι που ενώ κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει το γιατί, προσέδιδε
ελπίδα ότι θα έρθουν πιο φωτεινές εποχές, και ότι η βασιλεία του φόβου που είχε
εγκαθιδρύσει ο Λέρεμοθ της Μοργκάελα θα λάμβανε τέλος. Άλλωστε, στο να αναχθεί
σε μύθο η προφητεία που δέσποζε στα πλαϊνά του πλοίου είχαν παίξει σημαντικό
ρόλο οι χαράκτες της, που δεν ήταν άλλοι από τα Νολάιδερς. Αυτά τα σπάνια
πλάσματα ήταν πουλιά, και ζούσαν ανάμεσα στα σύννεφα, ελεύθεροι ταξιδευτές.
Είχαν κάνει ελάχιστες φορές την εμφάνιση τους στους ανθρώπους, και πάντα ο
σκοπός τους ήταν σημαντικός. Έτσι, όταν την
πρώτη νύχτα μετά την άφιξη της Άλμαε στη Μίραφεθ, ένα ζεύγος από
Νολάιδερς πλησίασε το πλοίο και χάραξε αυτή την επιγραφή, όλοι το θεώρησαν ιερό
σημάδι και ένδειξη της σπουδαιότητας της μεγαλειώδους Άλμαε.